Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 grudnia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 103/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 20 kwietnia 2009 r. Martine P. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 1 ust. 1 oraz art.
2 ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe
umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych (Dz. U. Nr 12, poz. 65; dalej: ustawa z 1968 r.) z art. 2, art. 21 ust. 1 i 2, art.
64 ust. 1 i 2 oraz art. 87 ust. 1 Konstytucji.
W opinii skarżącej zaskarżone przepisy są „nie do pogodzenia z art. 2 Konstytucji, gdyż nie spełniają wymogów poprawnej (przyzwoitej
legislacji), tj. nie są precyzyjne, jasne (klarowne i zrozumiałe dla adresatów) oraz poprawne pod względem językowym”, co
ma prowadzić „do braku bezpieczeństwa prawnego i do naruszenia ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez
nie prawa”. Uzasadnia to skarżąca tezą, że „z przepisów tych nie wynika (…), aby na ich podstawie przechodziła własność z
osób fizycznych (…) na rzecz Skarbu Państwa”.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 23 lipca 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania, jakie konstytucyjne
wolności lub prawa przysługujące skarżącej zostały naruszone przez zaskarżone przepisy, a także do wyjaśnienia, w jaki sposób
przepisy stanowiące przedmiot skargi prowadzą do naruszenia jej konstytucyjnych wolności lub praw. W piśmie procesowym z 5
sierpnia 2009 r. skarżąca odniosła się do powyższego zarządzenia.
Stan faktyczny, który legł u podstaw niniejszej skargi jest następujący:
Na mocy postanowień art. V lit. c Układu między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki
dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych, sporządzonym w Waszyngtonie 16 lipca 1960 r. (niepubl.; dalej: Układ Waszyngtoński)
oraz punktu 7 Protokółu w przedmiocie wykonania art. 5 Układu między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rządem Stanów
Zjednoczonych Ameryki dotyczącego