Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 kwietnia 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 104/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 maja 2004 r., uzupełnionej pismem procesowym z 9 sierpnia 2004 r., wniesiono o stwierdzenie
niezgodności art. 77 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) z art. 2, art. 45
ust. 1 Konstytucji.
Skarżący zarzucił, iż Sąd Okręgowy w Warszawie odmawiając udzielenia warunkowego zwolnienia oparł swoje rozstrzygnięcie na
przepisie art. 77 § 1 k.k., który jest przepisem niezrozumiałym i pozwalającym na zbyt daleko idącą dowolność interpretacyjną,
zawiera przesłanki niedostatecznie precyzyjne i zwroty niejednoznaczne. Takie ujęcie przepisu narusza, wyrażoną w art. 2 Konstytucji
zasadę państwa prawnego, która zobowiązuje organy państwa do tworzenia prawa w taki sposób, aby jego normy były zrozumiałe,
nie kolidowały z innymi normami prawa i nie powodowały wątpliwości interpretacyjnych. Ponadto w piśmie procesowym z 9 sierpnia
2004 r., skarżący wskazał, że w następstwie niezgodności art. 77 § 1 k.k. z art. 2 Konstytucji naruszone zostało także prawo
do sprawiedliwego rozpoznania sprawy, zawarte w art. 45 ust. 1 Konstytucji. Prawo to naruszone zostało przez to, że przepis
art. 77 § 1 k.k. formułuje konieczne do spełnienia, ale jednocześnie niezrozumiałe i nieprecyzyjne przesłanki pozwalające
na daleko idącą dowolność interpretacyjną, przez co realizacja prawa do sprawiedliwego rozpoznania sprawy staje się niemożliwa.
Postanowieniem z 23 listopada 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że zarzuty skarżącego mają charakter oczywiście bezzasadny. Trybunał przypomniał, iż warunkowe przedterminowe
zwolnienie jest szczególną instytucją prawa karnego, wyrazem swoistego aktu łaski okazanego skazanemu i indywidualizacji kary
pozbawienia wolności. Kodeks karny i kodeks karny wykonawczy nie kształtują instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia
jako prawa podmiotowego skazanego, w istocie bowiem jest to instytucja prawa penitencjarnego i środek polityki kryminalnej.
Zakres i sposób rozumienia