Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 marca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 104/16 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 czerwca 2016 r. (data nadania) G.F. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność: po pierwsze, art. 97 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ‒ Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze zm.; dalej: k.p.a.) w zakresie, w jakim nie przewiduje obligatoryjnego zawieszenia postępowania
z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej wywrze wpływ na rozstrzygnięcie postępowania administracyjnego,
z art. 42 ust. 3 Konstytucji; po drugie, art. 101 § 3 k.p.a. w zakresie, w jakim ogranicza postępowanie w przedmiocie odmowy
zawieszenia postępowania administracyjnego do jednoinstancyjnego, co prowadzi do ograniczenia prawa strony do obrony jej praw
i wolności, a także możliwości zaskarżania niekorzystnych rozstrzygnięć, z art. 78 Konstytucji; po trzecie, art. 3 § 2 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej:
p.p.s.a.) w zakresie, w jakim pozbawia stronę prawa żądania kontroli sądowej postanowień organów administracji, na które nie
przysługuje zażalenie (np. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego), z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji.
2. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W
odniesieniu do zarzutu niekonstytucyjności art. 97 § 1 k.p.a. Trybunał uznał, że skarżący nie wykazał, by w jego sprawie w
wyniku zastoso-wania tego przepisu doszło do naruszenia zasady domniemania niewinności. Następnie Try-bunał stwierdził, że
skarżący nie uzyskał ostatecznego orzeczenia o przysługujących mu prawach podmiotowych, które zostałoby wydane na podstawie
drugiego z kwestionowanych przepisów, tj. art. 101 § 3 k.p.a. ‒ skarżący nie wniósł bowiem zażalenia od postanowienia Komendanta
Wojewódzkiego Policji w S. z czerwca 2015 r. o odmowie zawieszenia postępo-wania. To skutkowało odmową nadania skardze dalszego
biegu w zakresie zarzutu niezgo-dności art. 101 § 3 k.p.a. z art.