Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 lutego 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 104/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Magdaleny Ł. i Ryszarda S. zarzucono niezgodność art. 10 ust. 3 i art. 144 ust. 3 ustawy z dnia 22
czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.), art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.
o samorządzie gminnym (dawniej ustawa o samorządzie terytorialnym; tekst jednolity z 1996 r. Dz.U. Nr 13, poz. 74 ze zm.),
uchwały Rady Miasta K. z dnia 28 stycznia 1993 r. (nr LXX/468/93) w sprawie zasad polityki transportowej dla K., uchwały Rady Miasta K. z dnia 20 maja 1994 r. (nr CXIII/748/94) w sprawie polityki rozwoju przestrzennego i ochrony środowiska wraz z politykami sektorowymi, uchwały Zarządu Miasta K.
z dnia 2 marca 1998 r. (nr 186/98) w sprawie organizacji ruchu w śródmieściu K. – z art. 5, art. 21, art. 30, art. 31, art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
W skardze podniesiono w szczególności, że wskazane przepisy wymienionych aktów normatywnych naruszają postanowienia Konstytucji
RP, dotyczące wolności i praw człowieka, zasady równości wobec prawa i godzą w prawo własności skarżących.
Postanowieniem z 30 listopada 1999 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. Odnośnie zarzutów dotyczących
przepisów zawartych w uchwałach Rady Miasta K. i Zarządu Miasta K., ograniczających dopuszczalność dojazdu pojazdów samochodowych
do nieruchomości stanowiących własność skarżących, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga nie spełnia wymogów ustanowionych
w art. 79 konstytucji. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego nie została spełniona podstawowa przesłanka związana ze wskazaniem
ostatecznego orzeczenia o konstytucyjnych prawach bądź wolnościach skarżących, podjętego na podstawie kwestionowanych w skardze
przepisów. Przepisy wymienionych w skardze