Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 października 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 105/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Janusza R. z 19 lipca 2001 r. zarzucono, iż art. 10 ust. 1 dekretu Rady Ministrów z dnia 26 października
1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz.U. Nr 49, poz. 445) jest niezgodny z art. 32
ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazał, iż na podstawie zakwestionowanej regulacji prawnej Sąd Rejonowy w Gliwicach postanowieniem z 1 grudnia 2000
r. (sygn. akt IC 1723/99) ustalił wynagrodzenie skarżącego, jako biegłego sądowego, w sposób dowolny, na poziomie rażąco odbiegającym od zestawienia
czasu pracy określonego przez samego biegłego. Postanowienie Sądu Rejonowego zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu
Okręgowego w Gliwicach z 22 maja 2001 r. (sygn. akt IIICz 321/01).
Zdaniem skarżącego doszło do naruszenia określonego w art. 32 ust. 2 Konstytucji RP zakazu dyskryminacji w życiu gospodarczym,
polegającego na tym, iż “biegły sądowy w zasadzie nie może odmówić wykonania należących do jego obowiązków czynności”, zaś
sąd może w oparciu o subiektywną ocenę, daleko odbiegającą od oceny biegłego, określić jego wynagrodzenie. Ponadto skarżący
zarzucił sprzeczność zakwestionowanej regulacji prawnej z § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975
r. w sprawie kosztów przeprowadzania dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym (Dz.U. Nr 46, poz. 254 ze zm.), zgodnie
z którym to sam biegły określa swoje wynagrodzenie na podstawie wykonanych godzin