Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 maja 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 105/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 27 kwietnia 2006 r. skarżąca Spółka zakwestionowała zgodność
§ 50 ust. 4 pkt 5 lit. c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów
ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245, ze zm.; dalej zaskarżone rozporządzenie)
z art. 217 oraz art. 2 Konstytucji, a ponadto zgodność art. 27 ust. 5, 6 i 8 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od
towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.) z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Naruszenia wskazanych w skardze praw upatruje skarżąca Spółka w wydaniu następujących rozstrzygnięć: decyzji Inspektora Kontroli
Skarbowej w UKS we Wrocławiu – Ośrodek Zamiejscowy w Jeleniej Górze z 27 grudnia 2001 r. (JO/502/83/1616/00/01); decyzji Izby
Skarbowej we Wrocławiu – Ośrodek Zamiejscowy w Jeleniej Górze z 28 marca 2002 r. (PP-I-4408/OP/119/2002); wyroku Naczelnego
Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z 11 września 2003 r. (sygn. akt I SA/Wr 1399/02) doręczonym jej
29 września 2003 r. oraz wyroku NSA z 27 października 2005 r. (sygn. akt FSK 636/04).
Postanowieniem z 10 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wniesionej skardze konstytucyjnej,
wskazując na fakt, że ze skargą wystąpiono po upływie ustawowego trzymiesięcznego terminu. W uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny
wskazał, że wydany przez NSA w niniejszej sprawie wyrok miał charakter prawomocnego rozstrzygnięcia przesądzającego o wyczerpaniu
drogi prawnej. Wniesiona od tego wyroku w trybie art. 101 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo
o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271,
ze zm.)