Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 czerwca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 105/08 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją § 25 w związku
z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 5 stycznia 1998 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 2, poz. 3,
ze zm.; dalej: rozporządzenie). Zaskarżonym przepisom rozporządzenia skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 2, art. 84, art.
92 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji.
Postanowieniem z 28 lipca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia wskazał, że skarżąca nie dopełniła wymogu wynikającego z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997
r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), polegającego na wyjaśnieniu, jakie konstytucyjne
wolności lub prawa i w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone przez przepisy zakwestionowane w skardze konstytucyjnej.
Za prawidłowe wypełnienie powyższego obowiązku nie mogło być bowiem uznane odwołanie się w skardze konstytucyjnej do zasad
wynikających z art. 2, jak również do unormowań art. 84 oraz art. 217 Konstytucji. Zdaniem Trybunału przepisy te, powoływane
samoistnie, nie stanowią samodzielnej podstawy skargi konstytucyjnej, nie wyrażają bowiem praw podmiotowych, które chronione
są za pomocą tego środka prawnego. Trybunał Konstytucyjny odwołał się w tym zakresie do orzecznictwa w sprawie skargi konstytucyjnej,
podkreślając konieczność wskazania takich przepisów Konstytucji, które stanowiłyby adekwatny wzorzec kontroli unormowań dotyczących
materii podatkowych. Z analogicznych przyczyn Trybunał uznał także za wadliwe wskazanie art. 92 ust. 1 Konstytucji jako podstawy
wniesionej skargi konstytucyjnej.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżącej. Skarżąca podniosła w nim, że zgodnie z
treścią art. 79 ust. 1 Konstytucji podstawą wnoszonej skargi konstytucyjnej mogą być także jej obowiązki określone w przepisach
Konstytucji. Do takich należy zaś, wyrażony w art.