Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 marca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 105/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 marca 2015 r. (data nadania) K.P. (dalej: skarżący) wystąpił
o zbadanie zgodności art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej:
kpc) w związku z art. 13f ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U.2015.460, ze zm.; dalej: ustawa o drogach
publicznych) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji w zakresie, w jakim „pomija w definicji sprawy cywilnej
sprawę dotyczącą opłaty dodatkowej z art. 13f ustawy o drogach publicznych”. W przekonaniu skarżącego brak zaliczenia sprawy
opłaty dodatkowej przewidzianej w art. 13f ustawy o drogach publicznych do spraw cywilnych wyłącza możliwość zbadania zasadności
nałożenia obowiązku uiszczenia tej opłaty przez sąd powszechny, zamykając tym samym osobom, wobec których dokument opłaty
dodatkowej został wystawiony, drogę do sądu.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 3 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych
skargi konstytucyjnej przez m.in.: dokładne wyjaśnienie, w jaki sposób zaskarżony art. 1 kpc w związku z art. 13f ustawy o
drogach publicznych był podstawą ostatecznego orzeczenia w sprawie skarżącego; dokładne określenie, w jaki sposób zakwestionowana
regulacja narusza przysługujące skarżącemu konstytucyjne prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) w związku z zasadą proporcjonalności
(art. 31 ust. 3 Konstytucji); wyjaśnienie, czy skarżący na podstawie § 4 ust. 7 załącznika nr 2 do uchwały Rady w W. z czerwca
2008 r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania, wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach
publicznych w strefie, wysokości opłaty dodatkowej oraz określenia sposobu pobierania tych opłat (dalej: załącznik do uchwały
z 2008 r.) – po nieuwzględnieniu reklamacji dokumentu opłaty dodatkowej – wniósł odwołanie do Komisji Odwoławczej powołanej
przez Prezydenta w W. (dalej: Komisja Odwoławcza), a w razie jego wniesienia – doręczenie rozstrzygnięcia; wyjaśnienie, czy
w związku z wystawieniem dokumentu