Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 listopada 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 105/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 lipca 2018 r. (data nadania) B.H. i M.S. (dalej: skarżące)
wystąpiły o stwierdzenie, że art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (obecnie Dz. U. z 2017
r. poz. 682, ze zm.; dalej: k.r.o.) w zakresie, w jakim „nie umożliwia zawarcia małżeństwa przez dwie osoby tej samej płci,
a co najmniej nie przewiduje jakiejkolwiek formy prawnej instytucjonalizacji związków tworzonych przez osoby tej samej płci”
jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 30 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżące, 18 grudnia 2015 r., złożyły w Urzędzie Stanu
Cywilnego (dalej: USC) w P. zapewnienia o nieistnieniu okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa, o których mowa w art.
4 k.r.o. oraz art. 76 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
2064, ze zm.; dalej: p.a.s.c.).
W pismach Kierownika USC z 30 grudnia 2015 r. […] oraz […] skierowanych do skarżących, powiadomiono o odmowie przyjęcia od
nich powyższych zapewnień, oraz poinformowano, że zgodnie z polskim prawem – naruszałoby to art.: 1 i 3 k.r.o. oraz art. 18
Konstytucji, z których wynika, iż małżeństwo to związek kobiety i mężczyzny.
Skarżące wystąpiły do Sądu Rejonowego w P. o rozstrzygnięcie, czy przyczyny wskazane w zawiadomieniu Kierownika USC uzasadniają
odmowę przyjęcia przedstawionych przez nie zapewnień. Podniosły, że Kierownik USC nieadekwatnie powołał się na art. 76 p.a.s.c.,
który reguluje zachowanie nupturientów, nie odnosi się zaś do jego rozstrzygnięcia. Sąd Rejonowy w P. I Wydział Cywilny oddalił
wnioski skarżących postanowieniem z 18 sierpnia 2016