Postanowienie TK z dnia 29 października 1998, sygn. Ts 105/98

W skardze konstytucyjnej Adama Ś. z 22 lipca 1998 r., sporządzonej przez adwokata, podniesiono zarzut naruszenia postanowieniami Prokuratora Rejonowego W.–Ś. art. 40, 255 i 256 kodeksu postępowania karnego.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 10 sierpnia 1998 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez podanie daty doręczenia skarżącemu wskazanych w skardze postanowień Prokuratora Rejonowego W.–Ś. i dołączenie tych postanowień. Ponadto wezwano pełnomocnika skarżącego do dokładnego określenia przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym skarżący zarzuca niezgodność z konstytucją oraz wskazania, jakie konstytucyjne prawa lub wolności i w jaki sposób, zostały naruszone poprzez zastosowanie zaskarżonych przepisów. We wniesionym 25 sierpnia 1998 r. piśmie procesowym pełnomocnik skarżącego – mimo wyraźnego wskazania w zarządzeniu sędziego – nie określił, które przepisy ustawy lub innego aktu normatywnego czyni przedmiotem zaskarżenia, jak również nie podał daty doręczenia skarżącemu wskazanych w skardze postanowień.

Trybunał Konstytucyjny ustalił z urzędu na podstawie informacji uzyskanych w Prokuraturze Rejonowej W.–Ś. oraz Prokuraturze Wojewódzkiej w W., iż postanowienie Prokuratora Rejonowego oraz postanowienie Prokuratora Wojewódzkiego zostały wysłane Adamowi Ś. w 1992 r. W związku z tym ustaleniem Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż z uwagi na to, że skarga konstytucyjna Adama Ś. została wniesiona do Trybunału