Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 kwietnia 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 105/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej pana Jacka B. z 4 sierpnia 1999 r. zarzucono, iż art. 55 § 1 w związku z art. 330 § 1 i 2 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555) jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art.
45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego, zakwestionowana regulacja uniemożliwia
mu realizację powszechnego prawa do sądu przez to, iż ogranicza prawo pokrzywdzonego do samodzielnego wniesienia aktu oskarżenia
w sprawie o czyn ścigany z oskarżenia publicznego.
Ponadto w skardze konstytucyjnej zarzucono, iż art. 329 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
(Dz.U. Nr 89, poz. 555) jest niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 78 oraz art. 176 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącego regulacja ta, wyłączając możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie sądu badającego zasadność decyzji
podjętych przez prokuratora w postępowaniu przygotowawczym narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego oraz prawo
strony do zaskarżania orzeczeń sądu wydanych w pierwszej instancji.
Skarżący wskazał, iż postanowieniem z dnia 2 listopada 1998 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej dla W.-Ś. umorzył postępowanie
karne w sprawie przekroczenia uprawnień przez Przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli Akademickich Politechniki
w W., polegającego na odmowie dopuszczenia do udziału w