Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 106/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 11 kwietnia 2008 r. Lotos Czechowice S.A. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność z Konstytucją
przepisów dwóch aktów normatywnych: art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku
akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.) oraz § 54 ust. 4 pkt 5 lit. a-c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia
1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156,
poz. 1024, ze zm.) pełnomocnik skarżącej zarzucił niezgodność z art. 2, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji.
Postanowieniem z 14 maja 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W ocenie Trybunału
powołane jako wzorce kontrolne przepisy Konstytucji nie były źródłem praw podmiotowych, a tym samym skarga nie spełniała ustawowego
warunku jej dopuszczalności, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).
Pełnomocnik skarżącej wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. We wniesionym środku odwoławczym wskazano, że: (1) prawo
do skargi konstytucyjnej przysługuje także wtedy, gdy sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o obowiązkach
skarżącej, a jednym z takich obowiązków jest wyrażony w art. 84 Konstytucji obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych;
(2) z uzasadnienia skargi wynikało, że skarżąca zarzuca kwestionowanym przepisom niezgodność z art. 64 Konstytucji; (3) istnieją
orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wydane w postępowaniu skargowym, w których jedynym wzorcem kontroli był art. 217 Konstytucji,
jako przykład skarżąca wskazała wyrok TK z 27 grudnia 2004 r. (SK 35/02, OTK ZU nr 11/A/2004, poz. 119); (4) odmowa nadania
dalszego biegu nie mogła nastąpić w