Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 lipca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 106/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej zarzucono niezgodność art. 31 ust. 1 pkt 2 lit. a, b i c w związku z art. 30 ust. 2 pkt 2 (mylnie
oznaczonym w skardze jako art. 30 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424, ze zm.; dalej: ustawa o IPN) z art. 51 ust.
3 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarga została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Skarżący złożył do Instytutu Pamięci Narodowej (dalej: IPN)
wniosek o udostępnienie dokumentów stanowiących podstawę umieszczenia jego nazwiska na liście tajnych współpracowników Służby
Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Decyzją z 5 grudnia 2007 r. (nr 118/07) Prezes IPN odmówił skarżącemu dostępu
do niektórych dokumentów, wskazując jako podstawę decyzji art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy o IPN. Decyzją z 4 marca 2008 r. (nr
60/08), wydaną w wyniku wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes IPN utrzymał w mocy powyższą
decyzję. Od tej decyzji skarżący wniósł skargę, która została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z 9 października 2008 r. (sygn. akt II SA/Wa 650/08). Złożona przez skarżącego skarga kasacyjna od tego wyroku została oddalona
wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2009 r. (sygn. akt I OSK 1542/08).
Zdaniem skarżącego, zaskarżone przepisy ustawy o IPN naruszają jego prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów
i zbiorów danych (art. 51 ust. 3 Konstytucji) oraz zasady ograniczania konstytucyjnych wolności i praw regulowane w art. 31
ust. 3 Konstytucji. Uniemożliwiają bowiem dostęp do dokumentów IPN oraz dokonanie weryfikacji zawartych w nich twierdzeń.
Skarżący podnosi, że mimo iż art. 51 ust. 3 Konstytucji przewiduje możliwość ustawowego wprowadzenia ograniczeń prawa