Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 lipca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 106/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 marca 2013 r. (data nadania) W.L. (dalej: skarżąca) zakwestionowała
zgodność art. 408 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej:
k.p.c.) z art. 190 ust. 4 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Wyrokiem z 28 lutego 2012 r. (K 5/11, OTK ZU
nr 2/A/2012, poz. 16) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 114 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.) z art. 2 oraz z art. 67 ust. 1 Konstytucji.
W związku z tym orzeczeniem skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego
w Rzeszowie z 12 grudnia 2006 r. (sygn. akt IV U 1334/06). Postanowieniem z 3 lipca 2012 r. (sygn. akt IV U 713/12) Sąd Okręgowy
w Rzeszowie – IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę. Postanowieniem z 26 września 2012 r. (sygn. akt
AUz 69/12), doręczonym skarżącej 28 września 2012 r., Sąd Apelacyjny w Rzeszowie – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
oddalił zażalenie skarżącej na powyższe rozstrzygnięcie. Od tego postanowienia skarżąca wniosła skargę kasacyjną, która została
odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 17 grudnia 2012 r.
(sygn. akt III AUZ 69/12 – WSC 59/12), doręczonym skarżącej 2 stycznia 2013 r.
We wniesionej skardze konstytucyjnej skarżąca podkreśliła, że zgodnie z wyraźną dyspozycją art. 190 ust. 4 Konstytucji skutkiem
wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku o niezgodności normy prawnej z Konstytucją, umową międzynarodową