Postanowienie TK z dnia 31 lipca 2019, sygn. Ts 106/19

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 lipca 2019 r. (data nadania) Z.P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez adwokata, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:

Skarżący w okresie od 1 sierpnia 1977 r. do 28 lutego 1998 r. odbywał służbę w Policji (do czasu zmian ustrojowych w Milicji Obywatelskiej), w związku z czym jest uprawniony do świadczenia emerytalnego, tzw. emerytury policyjnej, z Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

14 marca 2016 r. skarżący wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. (dalej: organ rentowy lub ZUS) z wnioskiem o przyznanie mu prawa do emerytury powszechnej z tytułu pracy poza służbą w Policji, tj. w: POM w S. (od 12 sierpnia 1970 r. do 31 stycznia 1975 r.); SKR w L. (od 1 lutego 1975 r. do 7 października 1976 r.); PGR w Z. w ZR S. (od 8 października 1976 r. do 31 lipca 1977 r.); oraz w Urzędzie Miejskim w Ś. (od 1 grudnia 2006 r. do 31 maja 2015 r.). Organ rentowy, decyzją z 25 kwietnia 2016 r., odmówił ustalenia kapitału początkowego, powołując się na to, że skarżący ma ustalone prawo do emerytury z tytułu służby w Policji. Następnie, decyzją z tego samego dnia, przyznał skarżącemu emeryturę powszechną od 1 marca 2016 r. w wysokości 956,57 złotych, zawieszając jej wypłatę z uwagi na uprawnienie do świadczeń z Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW.

Rozpatrując odwołanie na te rozstrzygnięcia, ZUS decyzją z 8 czerwca 2016 r. uchylił decyzję z 25 kwietnia 2016 r. o odmowie ustalenia kapitału początkowego w zakresie emerytury powszechnej skarżącego oraz przeliczył jej wysokość, ustalając ją na kwotę 1444,26 złotych. Utrzymał jednocześnie w mocy rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania jej wypłaty. Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie do Sądu Okręgowego w B.,