Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 listopada 1998 r.
|
| Sygn. akt Ts 107/98 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Marii L. skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego 29 lipca 1998 r., zarzucono niezgodność art. 2
pkt 2 ustawy z 31 maja 1996 r. o świadczeniach pieniężnych przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym
w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395) z zagwarantowaną
w art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą równości wszystkich wobec prawa.
Zdaniem skarżącej, kwestionowany przepis różnicuje sytuację Polaków deportowanych do pracy przymusowej przez III Rzeszę Niemiecką
lub ZSRR z terytorium Państwa Polskiego w jego granicach sprzed 1 września 1939 r. i deportowanych spoza tego terytorium.
Przepis ten uprawnia bowiem do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie wyłącznie osoby, które były deportowane do
pracy przymusowej z terytorium Państwa Polskiego w jego granicach sprzed 1 września 1939 r. Skarżąca wystąpiła do Urzędu do
Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o przyznanie świadczenia pieniężnego na podstawie ustawy będącej przedmiotem
niniejszej skargi. Jednakże decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 24 września 1997 r.
odmówiono jej przyznania tego świadczenia, ponieważ została wywieziona do pracy przymusowej do III Rzeszy z miejscowości Jeromino
położonej w dawnym ZSRR, czyli poza granicami terytorium Państwa Polskiego sprzed 1 września 1939 r. Decyzję tę utrzymał w
mocy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z 3 lutego 1998 r., wydaną po rozpoznaniu wniosku
skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 1 września 1998 r.