Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 108/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 kwietnia 2009 r. Marek S. (dalej: skarżący) wystąpił o
stwierdzenie niezgodności art. 23 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, ze
zm.; dalej: u.w.l.) z art. 2 Konstytucji oraz art. 23 ust. 2a u.w.l. z art. 64 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 15 listopada 2011 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze. Po pierwsze, Trybunał
zwrócił uwagę, że skarżący nie wskazał praw lub wolności wynikających z art. 2 Konstytucji, które zostałyby kwestionowanymi
przepisami naruszone, a tym samym jego skarga nie spełniała wymogu z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r.
o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Po drugie, Trybunał stwierdził, że zarzut
skarżącego dotyczący art. 23 ust. 2a u.w.l. zmierza do abstrakcyjnej kontroli zaskarżonego przepisu, dlatego wydanie orzeczenia
w sprawie skargi jest niedopuszczalne (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK w zw. z art. 79 ust. 1 Konstytucji). Co więcej, argumenty
mające przemawiać za naruszeniem prawa własności skarżącego są – w ocenie Trybunału – bezzasadne w stopniu oczywistym (art.
36 ust. 3 w zw. z art. 49 ustawy o TK). Po trzecie, Trybunał uznał też za niedopuszczalne rozstrzyganie o zarzutach skargi
odnoszących się do procedury głosowania w wypadkach, gdy wyodrębnione lokale stanowią przedmioty współwłasności (art. 39 ust.
1 pkt 1 ustawy o TK w zw. z art. 79 ust. 1 Konstytucji).
Na powyższe postanowienie skarżący złożył w terminie zażalenie, w którym podnosi, że