Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 listopada 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 108/11 |
Uzasadnienie:
1.1. W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 13 kwietnia 2011 r. Spółdzielnia Pracy „PEZETGES” w Łęczycy
(dalej: skarżąca albo spółdzielnia) wniosła o stwierdzenie niezgodności „postanowienia Sądu Najwyższego Izby Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych i poprzedzających je wyroków Sądu Okręgowego i Rejonowego” z art. 20, art. 21, art. 45 ust.
1 i art. 64 Konstytucji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zasądzenie od spółdzielni wynagrodzenia na rzecz byłego prezesa
narusza art. 20 oraz art. 64 Konstytucji.
1.2. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja 2011 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych
skargi konstytucyjnej, w szczególności przez: wskazanie przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym zarzuca niezgodność z Konstytucją; wskazanie konstytucyjnych
praw lub wolności naruszonych ostatecznym rozstrzygnięciem opartym na przepisach, do których wskazania została skarżąca wezwana,
oraz dokładne określenie sposobu tego naruszenia; wskazanie orzeczenia rozstrzygającego ostatecznie o prawach lub wolnościach
w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
1.3. Pismem z 25 maja 2011 r. skarżąca, odnosząc się do powyższego zarządzenia, wskazała, że przedmiot skargi konstytucyjnej
stanowi art. 39813 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), zgodnie
z którym Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw. Skarżąca zmieniła wzorce
kontroli konstytucyjności tego przepisu. Z wzorców wskazanych w skardze skarżąca podtrzymała jedynie zarzut naruszenia art.
45 ust. 1 Konstytucji (prawo do sprawiedliwego rozpoznania sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd);
nowym wzorcem uczyniła art. 183 ust. 1 Konstytucji. Każdy sąd rozpoznający sprawę powinien bowiem – w ocenie spółdzielni –
czynić to w sposób wszechstronny, zwłaszcza jeżeli rozpoznaje sprawę w wyższej instancji. Jako