Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 lutego 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 109/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 30 kwietnia 2010 r. Władysław Ż. (dalej: skarżący) zaskarżył całą ustawę z dnia 17 listopada 1964
r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.). Zaskarżonemu aktowi normatywnemu zarzucił
niezgodność z art. 45 ust. 1 w związku z art. 178 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Naruszenie swych konstytucyjnych praw, wskazanych w petitum skargi konstytucyjnej, skarżący wiąże z działaniem sądów i pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżący od 9 września 2004 r. dochodził swych praw
przed sądami w postępowaniu w sprawach gospodarczych. W tym czasie sądy wydały szereg niekorzystnych dla niego rozstrzygnięć.
Postanowieniem z 16 lutego 2010 r. (sygn. akt II Co 442/10) Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie, II Wydział
Cywilny ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu w celu wniesienia skargi konstytucyjnej. Pismem z 1 marca 2010 r.
(L.dz. 2581/PU-5725/2010) Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie ustanowiła dla skarżącego pełnomocnika, który pismem z
25 marca 2010 r. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego innemu radcy prawnemu.
Postanowieniem z 7 października 2010 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 22 października 2010 r.) Trybunał Konstytucyjny
odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że pismo procesowe nie zawiera zarzutu niekonstytucyjności
przepisów k.p.c. z Konstytucją. Trybunał uznał, że zarzuty sformułowane w skardze koncentrują się wyłącznie na płaszczyźnie
stosowania prawa i dotyczą jedynie niewłaściwej interpretacji – niesprecyzowanych w skardze – przepisów k.p.c. przez orzekające
w sprawie skarżącego sądy. Trybunał zauważył również, że naruszenie swych praw, w szczególności zasady sprawiedliwości proceduralnej,
skarżący upatruje także w nierzetelnym działaniu swojego pełnomocnika procesowego.
Zażalenie na powyższe postanowienie umocowany radca prawny złożył 27 października 2010 r. W piśmie procesowym wniósł o uchylenie