Postanowienie TK z dnia 13 lutego 2013, sygn. Ts 109/12

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 kwietnia 2012 r. (data nadania) R.P. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W przekonaniu skarżącego zakwestionowane unormowanie w zakresie, w jakim ustanawia zasadę odrzucania skarg, których braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, narusza konstytucyjne prawo do sądu i zasadę państwa prawa (art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji), a szczególnie zasadę sprawiedliwości proceduralnej. Wprowadzenie omawianej regulacji spowodowało, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozpoznał merytorycznie sprawy skarżącego, co narusza konstytucyjne prawo do wysłuchania i przedstawienia swych racji. Ograniczenie to nie jest – zdaniem skarżącego – racjonalnie uzasadnione, a przyspieszenie i uproszczenie postępowania sądowoadministracyjnego nie może się wiązać ze stawianiem dodatkowych barier przed skarżącymi, którzy muszą mieć możność dochodzenia swoich praw w postępowaniu odpowiadającym standardom demokratycznego państwa prawa, a także prawa do uzyskania merytorycznego i weryfikowalnego rozstrzygnięcia.

Postanowieniem z 13 lutego 2013 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego odmówił analizowanej skardze konstytucyjnej nadania dalszego biegu. W ocenie Trybunału skarga była oczywiście bezzasadna. Skoro skarżący nie wyczerpał przysługujących mu uprawnień (nie skorzystał z możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu), to tym samym nie wykazał naruszenia przysługujących mu praw i wolności konstytucyjnych.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł, w ustawowym terminie, zażalenie. W złożonym środku odwoławczym podniósł,