Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 109/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 lipca 2018 r. (data nadania), H.J. (dalej: skarżąca)
zakwestionowała zgodność art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2018 r. poz. 200) w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret 4 ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 1995 r. Nr 5, poz. 25) w zakresie, w jakim nie wprowadza jednoznacznych kryteriów zaliczenia przychodów z odpłatnego
zbycia nieruchomości do źródła – przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej z art. 84 w związku z art. 217 w związku
z art. 32 ust. 1 oraz w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Postanowieniem z 30 października 2019 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 5 listopada 2019 r., Trybunał Konstytucyjny
odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzając, że nie spełnia ona wymogów odnoszących się do prawidłowego
określenia jej podstawy. Powołane przez skarżącą art. 84, art. 217, art. 32 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji nie mogą stanowić
samodzielnych wzorców kontroli w postępowaniu zainicjowanym skargą konstytucyjną, ponieważ z tych przepisów nie wynikają konstytucyjnie
gwarantowane wolności lub prawa podmiotowe skarżącej.
3. W zażaleniu z 8 listopada 2019 r. (data nadania) skarżąca zakwestionowała postanowienie Trybunału z 30 października 2019
r., wnosząc o jego zmianę poprzez nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Skarżąca zarzuciła kwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji
i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393) ,,poprzez jego niewłaściwe zastosowanie
polegające na uznaniu, że skarga nie spełnia wymogów określonych w ustawie a to poprzez