Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 lipca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 11/09 |
Uzasadnienie:
Spółka Rabat Pomorze S.A. (dalej: skarżąca) w skardze konstytucyjnej z 13 stycznia 2009 r. wniosła o zbadanie zgodności art.
415 § 5 zdanie drugie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej:
k.p.k.) z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującym stanem faktycznym. Skarżąca uzyskała w postępowaniu cywilnym
tytuł egzekucyjny przeciwko dłużnikowi – osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą. Egzekucja z majątku dłużnika
okazała się bezskuteczna, a wniosek o ogłoszenie upadłości został oddalony ze względu na brak możliwości pokrycia kosztów
postępowania upadłościowego. Sąd Rejonowy w Cieszynie – Wydział II Karny wyrokiem z 20 marca 2008 r. (sygn. akt II K 700/07)
uznał dłużnika za winnego popełnienia występku z art. 300 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz.
553, ze zm.; dalej: k.k.) i skazał go na karę dwóch lat pozbawienia wolności, przy czym wykonanie kary zawiesił na okres próby
wynoszący pięć lat. Udaremnienie zaspokojenia roszczeń dotyczyło licznych wierzycieli, w tym m.in. skarżącej, i polegało na
zbyciu wartościowego składnika majątku za 30% wartości. Sąd I instancji nie uwzględnił wniosków pokrzywdzonych o orzeczenie
na podstawie art. 46 k.k. obowiązku naprawienia szkody. Swoją decyzję uzasadnił tym, że wierzyciele mogli wystąpić ze