Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 11/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 16 stycznia 2012 r. K.B. (dalej: skarżący, podatnik) zakwestionował zgodność art. 86 ust. 1 i ust.
2 pkt 1 lit. a oraz art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze
zm.; dalej: ustawa) i § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania
niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z art. 20
i art. 22, z art. 64 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 oraz z art. 84 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji; jak również
art. 21 § 3 w związku z art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60,
ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego zakwestionowane przepisy ustawy i rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od 1 maja 2004 r. do 31 maja
2005 r., naruszają po pierwsze, art. 20 i art. 22 Konstytucji; po drugie, art. 64 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji;
po trzecie, art. 84 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji – w zakresie, w jakim prowadzą do niezgodnego z Konstytucją
przeniesienia prawnopodatkowych konsekwencji sprzecznych z prawem działań wystawcy faktury i osób z nim związanych na działającego
w dobrej wierze podatnika, mimo że żaden przepis nie nakłada na podatnika obowiązku sprawdzenia kontrahenta i źródła dostawy
towaru będącego przedmiotem transakcji. Z kolei zaskarżone przepisy ordynacji podatkowej – w zakresie, w jakim powierzają
organowi podatkowemu kwalifikację