Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 stycznia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 110/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 1 maja 2009 r. zarzucono niezgodność: art. 117 § 1, 4, 6, 7 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
– Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy
z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r.
Nr 7, poz. 45), z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
art. 100 ust. 1, art. 101 ust. 1-3 oraz art. 102 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej: u.k.s.c.) z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust.
1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący zarzucił, że zaskarżone przepisy art. 117 § 1, 4, 6, 7 k.p.c., uzależniając ustanowienie dla strony adwokata lub
radcy prawnego z urzędu od zwolnienia przez sąd od kosztów sądowych, prowadzą do pozbawienia skarżącego konstytucyjnego prawa
do sądu, naruszają zasadę równości, a także prowadzą do naruszenia art. 2, art. 77 ust. 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego, przepisy art. 100 ust. 1, art. 101 ust. 1-3 oraz art. 102 ust. 1 i 2 u.k.s.c. naruszają wskazane przepisy
Konstytucji w zakresie, w jakim pozwalają na odmowę zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach cywilnych, w których osoba wnosząca
o zwolnienie od kosztów sądowych jest pozbawiona wolności.
Postanowieniem z 8 czerwca 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzając
uchybienie terminowi do uzupełnienia