Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 listopada 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 111/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 2 maja 2009 r. skarżący (będący radcą prawnym) zarzucił, że art. 47912 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym
i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.
U. Nr 48, poz. 554) jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 31 ust. 1 i 3 oraz art. 32 ust. 1 i 2, Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Skarżący pozwem z 4 kwietnia 2006 r. wystąpił o zasądzenie od pozwanej należnej na jego rzecz kwoty wraz z ustawowymi odsetkami
za wykonaną obsługę prawną. Wyrokiem z 31 stycznia 2008 r. (sygn. akt XX GC 271/06) Sąd Okręgowy w Warszawie – XX Wydział
Gospodarczy oddalił powództwo. Wniesioną w tej sprawie apelację Sąd Apelacyjny w Warszawie –VI Wydział Cywilny oddalił wyrokiem
z 3 grudnia 2008 r. (sygn. akt VIA Ca 731/08). Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącemu 4 lutego 2009 r.
W ocenie skarżącego zaskarżony przepis stanowi w jego sprawie źródło naruszenia prawa do sądu w postaci naruszenia rzetelnej
i sprawiedliwej procedury. Ograniczenia wprowadzone zaskarżonym przepisem, polegające na braku możliwości powołania po wniesieniu
pozwu nowych twierdzeń i dowodów, pozostają nieproporcjonalne do celu, jaki ma on osiągnąć. Zdaniem skarżącego przepis narusza
również zasadę demokratycznego państwa prawnego, stanowi także nieuzasadnione zróżnicowanie osób z uwagi na prowadzenie przez
nie działalności gospodarczej. Jednocześnie skarżący uważa, że wprowadzenie do procedury cywilnej zaskarżonej