Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 listopada 1998 r.
|
| Sygn. akt Ts 111/98 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Zbigniewa S. sporządzonej 10 sierpnia 1998 r. zarzucono, iż art. 36 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r.
o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 105, poz. 509 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 69 oraz
art. 75 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego, zakwestionowany przepis narusza jego prawo do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych
z uwagi na to, że różnicuje sytuację eksmitowanych najemców i osób nie będących najemcami. Daje bowiem tylko najemcom możliwość
orzeczenia przez sąd, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu, o przyznaniu im lokalu socjalnego, co w efekcie zobowiązuje
gminę do zapewnienia im tego lokalu. Możliwości takiej nie stwarza natomiast osobom eksmitowanym nie będącym najemcami lokalu.
Pełnomocnik skarżącego zakwestionował ponadto konstytucyjność zaskarżonego przepisu i z tego względu, że zgodnie z wykładnią
literalną ogranicza on możliwość ustalenia prawa do lokalu socjalnego do wyroków eksmisyjnych, czyli uniemożliwia wydanie
orzeczenia w tym przedmiocie w późniejszym, odrębnym postępowaniu toczącym się w sprawie o ustalenie. Pełnomocnik skarżącego
wywodzi z tego, iż zaskarżony przepis jest sprzeczny z powołanymi w skardze art. 2, 69 i 75 Konstytucji RP.
W skardze