Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 grudnia 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 112/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej zarzucono, że 393 § 1 k.p.c. jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem
skarżącego niezgodność ta polega na tym, że zaskarżony przepis daje Sądowi Najwyższemu nieograniczoną swobodę wyrokowania,
która uniemożliwiła rozpoznanie sprawy skarżącego. Swoboda ta wynika z nieostrych formalnych przesłanek rozpoznania przesądu
zawartych w art. 393 k.p.c. Dodatkowo naruszenia swych konstytucyjnych praw skarżący upatruje w tym, że o dopuszczalności
kasacji SN decydował jednoosobowo, wobec wcześniejszej decyzji w tym zakresie podjętej kolegialnie.
Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Kasacja skarżącego od wyroku Sądu Apelacyjnego
we Wrocławiu z 19 listopada 2003 r. została odrzucona postanowieniem tegoż Sądu z 15 marca 2004 r. Na skutek zażalenia skarżącego
postanowienie powyższe zostało uchylone wydanym w trzyosobowym składzie postanowieniem Sądu Najwyższego z 23 czerwca 2004
r. W dniu 4 marca 2005 r. Sąd Najwyższy w jednoosobowym składzie postanowieniem odrzucił kasację. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy
stwierdził, że w kasacji nie wskazano na istotne zagadnienie prawne, potrzebę dokonania wykładni zaskarżonych przepisów ani
na rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 393 § 2 k.p.c.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie powstaje pytanie, czy zarzuty skargi konstytucyjnej mogą stanowić jej podstawę i czy ich ocena mieści
się w zakresie właściwości Trybunału Konstytucyjnego. Z art. 79 ust. 1 i art. 188 pkt 1-3 Konstytucji wynika, że przedmiotem
skargi konstytucyjnej może być akt normatywny, nie może natomiast nim być akt stosowania prawa. Jeżeli w skardze konstytucyjnej
zarzut naruszenia praw skarżącego odnosi się do aktu stosowania prawa należy uznać ją za niedopuszczalną. W praktyce nie zawsze
jednoznacznie można wskazać źródła naruszenia praw osób składających skargi konstytucyjne. Trudności w tym zakresie dotyczą
spraw, w których skarżący zarzucają niekonstytucyjność przepisów, wskazując