Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 lutego 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 112/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 16 marca 2015 r. adwokat B.K. wniósł o uchylenie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze
(Dz. U. z 2014 r. poz. 635, ze zm.; dalej: prawo o adwokaturze), a także „o zbadanie sprawy nowelizacji” tej ustawy.
Zdaniem skarżącego powyższa ustawa jest „nihilizmem (...) i wulgaryzmem prawnym”. Jest „martwa ustrojowo”, ponieważ została
uchwalona w stanie wojennym. W ten sposób „niszczy ustrój demokratyczny”.
Do skargi konstytucyjnej (uzupełnionej pismami z 16 kwietnia i 4 maja 2015 r.) skarżący dołączył plik dokumentów, w tym pismo
Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w S. z kwietnia 2015 r. (dalej: pismo Dziekana ORA w S.). Z jego treści wynika, że postanowieniem
z 31 marca 2015 r. Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej w S. tymczasowo zawiesił skarżącego w czynnościach zawodowych.
Postanowieniem z 12 maja 2015 r. (doręczonym 18 maja 2015 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze,
stwierdziwszy, że nie spełnia ona dwóch podstawowych warunków określonych w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Trybunał wskazał,
że w sprawie skarżącego nie wydano decyzji, czy orzeczenia sądowego, które legitymowałoby go do złożenia skargi konstytucyjnej.
Skarżący nie wskazał także konstytucyjnych wolności lub praw, w które godzi zakwestionowana przez niego ustawa.
W zażaleniu skarżący zakwestionował postanowienie Trybunału w całości. Zarzucił w nim Trybunałowi, że naruszył art. 36 ust.
1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: