Postanowienie TK z dnia 11 października 1999, sygn. Ts 113/99

W skardze konstytucyjnej Zofii F., wniesionej 21 lipca 1999 r. zarzucono, że wskazane w niej orzeczenia sądowe naruszają kodeks postępowania cywilnego oraz kodeks cywilny.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 września 1999 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez dokładne określenie przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym zarzuca niezgodność z Konstytucją RP oraz określenie, na czym niezgodność ta polega. Ponadto wezwano skarżącą do wskazania przysługujących jej konstytucyjnych praw lub wolności naruszonych ostatecznym rozstrzygnięciem sądu lub organu administracji publicznej oraz podanie, które z orzeczeń wydanych w sprawie, skarżąca uważa za ostateczne rozstrzygnięcie o jej prawach lub wolnościach konstytucyjnych w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP.

W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi konstytucyjnej. W piśmie procesowym z 27 września 1999 r. oświadczyła, że nie kwestionuje niezgodności z Konstytucją RP kodeksu postępowania cywilnego ani kodeksu cywilnego, a jedynie naruszenie tych ustaw przy rozpoznawaniu spraw