Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 grudnia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 114/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 4 maja 2010 r. skarżący zakwestionował zgodność z Konstytucją dwóch aktów normatywnych. I tak,
po pierwsze, zaskarżony został art. 54 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154; dalej: ustawa o ABW). W odniesieniu do tego przepisu skarżący sformułował zarzut
zakresowy – art. 54 ust. 3 ustawy o ABW ma być niezgodny z art. 2 w związku z art. 24 Konstytucji w zakresie, w jakim „nie
wyłącza możliwości zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, jako konsekwencji braku jego
zgody na obniżenie stanowiska służbowego, z przyczyn nieleżących po stronie funkcjonariusza i nieokreślonych w ustawie”.
Po drugie, skarżący wnosi o stwierdzenie, że art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 127 § 3 i art. 140 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.) jest niezgodny
z art. 2 w związku z art. 78 Konstytucji. Także ten zarzut ma charakter zakresowy – skarżący domaga się uznania niekonstytucyjności
przepisu Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim „nie wyłącza osoby piastującej stanowisko monokratycznego,
centralnego organu administracji rządowej od udziału w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w sytuacji w
której osoba ta wydała zaskarżoną decyzję w pierwszej instancji”.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że art. 54 ust. 3 ustawy o ABW narusza prawo do ochrony przed niezgodnym z prawem lub nieuzasadnionym
zwolnieniem z pracy. Zdaniem skarżącego, dopuszczenie możliwości przenoszenia funkcjonariusza na dowolne stanowisko służbowe
powoduje, iż powstaje możliwość nałożenia na niego „dotkliwej sankcji bez względu na przebieg i przydatność do służby”.
Natomiast art. 24 § 1 pkt