Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 stycznia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 114/14 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 kwietnia 2014 r. (data nadania) L.M. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności art. 7673a ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art.
45 ust. 1, art. 78 w związku z art. 32 ust. 1, art. 175 ust. 1 i art. 176 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim „na postanowienie
referendarza sądowego przysługuje skarga do sądu orzekającego, który orzeka wówczas jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednie
przepisy o zażaleniu, przy czym dalsze zażalenie na to postanowienie nie przysługuje”.
2. W skardze konstytucyjnej skarżący wskazał, że czynności w zakresie nadawania klauzuli wykonalności tytułom egzekucyjnym
(m.in. bankowemu tytułowi egzekucyjnemu) może wykonywać zarówno sąd, jak również – zgodnie z art. 781 § 11 k.p.c. i w przypadkach w nim określonych – referendarz sądowy. Na postanowienie referendarza, zgodnie z art. 7673a k.p.c., przysługuje skarga. Wniesienie skargi nie powoduje utraty mocy przez zaskarżone postanowienie. Sąd orzeka jako sąd
drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Rozpoznając skargę, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone
postanowienie referendarza utrzymuje w mocy albo je zmienia.
2.1. W ocenie skarżącego niekonstytucyjne jest przede wszystkim upoważnienie referendarza sądowego do nadawania klauzuli wykonalności
m.in. bankowemu tytułowi egzekucyjnemu i traktowanie postanowienia wydanego przez niego jako wydanego przez sąd, w konsekwencji
czego dłużnikowi – zgodnie z zakwestionowanym przepisem – przysługuje jedynie skarga do sądu, który orzeka jako sąd drugiej
instancji (kontrola pozioma).
Skarżący, powołując się m.in. na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 1 grudnia 2008 r. (P 54/07, OTK ZU nr 10/A/2008, poz. 171),
zwrócił również uwagę, że referendarz sądowy jest urzędnikiem państwowym, nieposiadającym przymiotu niezawisłości i niezależności,
dlatego też nie może wykonywać czynności z zakresu sprawowania