Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 114/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 lipca 2019 r. (data nadania) K.K. (dalej: skarżący), reprezentowany
przez radcę prawnego ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Wnioskiem z 23 września 2014 r. skarżący wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. (dalej: ZUS) o przyznanie
prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Decyzją z 30 stycznia 2015 r. (znak: […]; dalej: decyzja) ZUS odmówił prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na fakt,
iż skarżący nie udowodnił wymaganego stażu pracy. W uzasadnieniu decyzji ZUS wskazał, że posiada on staż w pracy w wymiarze
39 lat, 10 miesięcy i 28 dni, tj. niższym niż przewidziany w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach
przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 2173, ze zm.).
W związku z powyższym, pismem z 16 lutego 2015 r. skarżący złożył odwołanie, które Sąd Okręgowy w W. (dalej: Sąd Okręgowy)
wyrokiem z 31 stycznia 2017 r. (sygn. akt […]) oddalił wyjaśniając, że „[n]ie sposób (…) podzielić stanowiska strony odwołującej,
według którego np. miesiąc sierpień to w rozumieniu § 31 ww. rozporządzenia jeden miesiąc i jeden dzień, a miesiąc luty to
nie pełny miesiąc, lecz 28 dni. Sformułowane na tle tego przepisu założenie, zgodnie z którym miesiąc ma 30 dni dotyczy bowiem
jedynie przeliczenia wymiaru dni, w których są wyrażone niepełne miesiące” (s. 8 wyroku).
Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł apelację, która została oddalona przez Sąd Apelacyjny w W. III Wydział Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Sąd Apelacyjny) wyrokiem z 13 lutego 2019 r. (sygn. akt […]). Orzeczenie, wskazane przez
skarżącego jako ostateczne w sprawie, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 23