Postanowienie TK z dnia 24 maja 2012, sygn. Ts 115/10

W skardze konstytucyjnej z 4 maja 2010 r. Przedsiębiorstwo Komunikacyjno Spedycyjne TYCHY Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 217 § 2 i art. 299 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącej zaskarżone przepisy pozwalają na dowolne przyjmowanie lub odrzucanie wniosków dowodowych stron w toku postępowania sądowego i przez to czynią prawo strony do obiektywnego i sprawiedliwego rozpoznania sprawy przed sądem jedynie pozornym.

Postanowieniem z 24 maja 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Powodem wydania takiego orzeczenia było w pierwszej kolejności ustalenie, że zaskarżone przepisy nie stanowiły podstawy wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej. Niezależnie od powyższego, Trybunał wskazał, że odmowę nadania skardze dalszego biegu uzasadnia także to, że sformułowane w skardze zarzuty należą do sfery stosowania prawa – wskazują na nieprawidłowe, zdaniem skarżącej, zastosowanie art. 217 § 2 oraz art. 299 k.p.c. w jej sprawie, nie zaś na niekonstytucyjność tych przepisów.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącej. W jego ocenie treść postanowienia z 25 maja 2012 r. wskazuje, że stanowi ono rozpoznanie skargi konstytucyjnej, które – zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – powinno nastąpić w składzie pięciu sędziów Trybunału, nie zaś w składzie jednoosobowym. Poczynione w zaskarżonym postanowieniu ustalenia wykraczają bowiem – zdaniem skarżącej – poza zbadanie jedynie zagadnień formalnych skargi, do którego powinno ograniczać się jej wstępne rozpoznanie. Ponadto w zażaleniu zarzucono, że Trybunał niesłusznie uznał, iż zarzuty skargi dotyczą stosowania prawa. W przekonaniu skarżącej przedmiotem zaskarżenia są normy procesowe, które uprawniają