Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 października 1998 r.
|
| Sygn. akt Ts 115/98 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Łucji M., sporządzonej 5 sierpnia 1998 r. zarzucono, iż art. 22 ust. 1, ust. 7 i ust. 8 oraz art.
23 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 90, poz. 416 ze zm.) jest
niezgodny z art. 7, art. 17, art. 31 pkt 1 i 3, art. 32 oraz art. 217 Konstytucji RP.
Zdaniem skarżącej, zakwestionowane przepisy zezwalają organowi władzy publicznej na dowolną interpretację tego, co jest kosztem
uzyskania przychodu, a co nie jest, podczas gdy określenie przedmiotu opodatkowania powinno wyraźnie wynikać z ustawy.
Skarżąca wskazała, iż stosując zakwestionowane przepisy najpierw Urząd Skarbowy w L., a następnie Izba Skarbowa w P. decyzją
z 29 września 1996 r. ustaliła zobowiązanie podatkowe skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1994 nie uznając
za koszty uzyskania przychodów części wydatków poniesionych przez skarżącą. Od decyzji tej skarżąca złożyła skargę do Naczelnego
Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 5 maja 1998