Postanowienie TK z dnia 04 listopada 2013, sygn. Ts 116/13
Sygnatura
Ts 116/13
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Istotą problemu konstytucyjnego była kwalifikacja postępowania ze skargi na przewlekłość jako odrębnej „sprawy” uruchamiającej konstytucyjną gwarancję dwuinstancyjności, co Trybunał uznał za wymagające dalszego, merytorycznego rozpoznania, uchylając w tym zakresie swoje wcześniejsze postanowienie o odmowie nadania biegu skardze.
Istota
Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa we Wrześni złożyła skargę konstytucyjną, kwestionując przepisy ustawy o skardze na przewlekłość oraz Kodeksu postępowania cywilnego, które uniemożliwiały zaskarżenie postanowienia sądu apelacyjnego oddalającego skargę na przewlekłość postępowania. Skarga wynikała z faktu, że Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił jej skargę na przewlekłość, a następnie odrzucił zażalenie na to postanowienie. Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 4 listopada…
📖jeszcze 166 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: 1) uwzględnić zażalenie w zakresie badania zgodności art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, ze zm.) w związku z art. 394 1 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) nie uwzględnić zażalenia w pozostałym zakresie.
1. W sporządzonej przez radcę prawnego skardze konstytucyjnej z 4 kwietnia 2013 r. Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa
im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego we Wrześni (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca
2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym
przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, ze zm.; dalej: ustawa z 2004
r.) w związku z art. 394 § 1 oraz art. 3941 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 45 ust. 1 w związku z art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
2.1. W pierwszej kolejności Trybunał Konstytucyjny odniósł się do związku pomiędzy przedmiotem zaskarżenia (art. 8 ust. 2
ustawy z 2004 r. w związku z art. 394 § 1 oraz art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.) a orzeczeniem, z którego wydaniem skarżąca wiązała prawo do złożenia skargi konstytucyjnej.
W stanie faktycznym poprzedzającym wniesienie skargi konstytucyjnej skarżąca złożyła skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego
przez Sąd Okręgowy w Gdańsku - XVI Wydział Cywilny w sprawie o sygn. akt XV C 426/12. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 2004
r. sądem właściwym do rozpoznania tego środka prawnego był, sprawujący nadzór instancyjny nad Sądem Okręgowym w Gdańsku, Sąd
Apelacyjny w Gdańsku. Sąd ten, postanowieniem z 20 listopada 2012 r. (sygn. akt I S 149/12), oddalił skargę skarżącej. Z kolei
postanowieniem z 9 stycznia 2013 r. (sygn. akt I S 149/12) odrzucił jej zażalenie na postanowienie
📖jeszcze 3602 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.