Postanowienie TK z dnia 12 sierpnia 2016, sygn. Ts 116/16

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 czerwca 2016 r. (data nadania) M.S. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 98 § 2 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc) w zakresie, w jakim „ogranicza zwrot niezbędnych kosztów procesu stronie wygrywającej proces, a niereprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego, do wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego”, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 6 listopada 2015 r. (sprawa […]) Sąd Rejonowy w O. – IX Wydział Cywilny (dalej: Sąd Rejonowy w O.), uwzględniwszy powództwo, zasądził od pozwanego na rzecz skarżącego żądaną przez niego kwotę, tj. 8727,00 zł. Tytułem zwrotu kosztów postępowania Sąd Rejonowy w O. przyznał mu 1310,00 zł, oddalił natomiast wniosek co do pozostałej żądanej przez skarżącego kwoty. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy w O. wskazał, że skarżący, który nie był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, przedłożył spis kosztów obejmujący 8-krotny przejazd skarżącego samochodem osobowym o pojemności silnika 1998 cm3 na trasie K. – O. i z powrotem, wyliczony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U.27.271, ze zm.), na łączną kwotę 3036,00 zł. Tymczasem – jak zauważył Sąd Rejonowy w O. – zgodnie z art. 98 § 2 kpc, do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej