Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 lutego 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 116/19 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 lipca 2019 r. (data nadania), K.R. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wystąpił o stwierdzenie, że art. 292 w związku z art. 172, art.
285 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, ze zm.) w zakresie, w jakim ,,stanowią
one podstawę prawną nabycia w drodze zasiedzenia przed 3 sierpnia 2008 r. służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności
przesyłu na rzecz przedsiębiorcy przesyłowego” jest niezgodny z art. 64 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust.
2 w związku z art. 32 ust. 1, a także art. 21 ust. 1 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a ponadto z art. 1 Protokołu
nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego w Paryżu dnia 20 marca 1952 r. (Dz. U.
z 1995 r. Nr 36, poz. 175).
Skarżący wskazał, że przedmiotem skargi jest utrwalona w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz sądów powszechnych wykładnia
zakwestionowanych przepisów, zgodnie z którą możliwe jest nabycie przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej w
swej treści służebności przesyłu przed 3 sierpnia 2008 r., tj. przed dniem wprowadzenia do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93, ze zm.) przepisów regulujących instytucję służebności przesyłu. Wykładnia
ta narusza, jego zdaniem, prawo własności, zasadę demokratycznego państwa prawnego, proporcjonalności oraz równości.
2. Postanowieniem z 11 września 2020 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 28 września 2020 r.) Trybunał Konstytucyjny
odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wskazując, że pełnomocnictwo – przesłane w ramach wykonania zarządzenia
sędziego TK z 30 stycznia 2020 r. wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi