Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 stycznia 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 116/20 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 sierpnia 2020 r. (data nadania) A.B. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił o zbadanie zgodności art. 78 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30, ze zm.; dalej: k.p.k.), „rozumianego w ten sposób, że odbywanie kary pozbawienia
wolności wyklucza możliwość uznania, że oskarżony nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego
utrzymania siebie i rodziny, ponieważ sam pozbawił się możliwości zarobkowania”, z art. 42 ust. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 29 kwietnia 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 7 maja 2021 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania dalszego biegu skardze z uwagi na to, że skarżący zakwestionował w istocie nie treść normatywną art. 78 § 1 k.p.k.,
lecz sposób zastosowania tego przepisu w jego indywidualnej sprawie. Wyjaśnił, że w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem
skargi konstytucyjnej dopuszczalne jest uczynienie przedmiotem kontroli normy prawnej dekodowanej z określonego przepisu zgodnie
z utrwaloną praktyką jego wykładni, stwierdzając jednocześnie, że skarżący nie podjął próby dostarczenia argumentów uzasadniających
przyjęcie, że istnieje powtarzalna i powszechna metoda wykładni zaskarżonego przepisu.
3. W zażaleniu z 12 maja 2021 r. (data nadania) skarżący zarzucił powyższemu postanowieniu