Postanowienie TK z dnia 03 listopada 1998, sygn. Ts 116/98

W skardze konstytucyjnej Piotra J. sporządzonej 18 sierpnia 1998 r., zakwestionowano zgodność § 4 ust. 1 pkt 2 (zał. nr 2) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 listopada 1994 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 24, poz. 121) z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP. W skardze podniesiono, że zgodnie z zaskarżonym przepisem wysokość dodatku mieszkaniowego jest uzależniona od wysokości dochodów, przy czym niektóre dochody oblicza się brutto, a niektóre netto. Od dochodów nie odlicza się płaconych alimentów, chociaż alimenty te zaliczane są do dochodów osoby alimentowanej. Zdaniem skarżącego, taki sposób obliczania dochodów narusza konstytucyjne zasady sprawiedliwości społecznej i równości wszystkich wobec prawa. W piśmie procesowym z 24 września 1998 r. uzupełniającym braki skargi konstytucyjnej, skarżący wskazał, iż naruszone zostało jego konstytucyjne prawo do równego traktowania oraz prawo do otrzymania dodatku mieszkaniowego w wysokości ustalonej w zgodzie z zasadą sprawiedliwości. Skarżący zakwestionował sposób obliczania dochodu będącego podstawą ustalenia należnego mu dodatku mieszkaniowego. Przyjęcie tego sposobu prowadzi do zróżnicowania sytuacji osób, które zobowiązane są do odprowadzania podatków od dochodów i osób, których dochody zwolnione są od opodatkowania w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem skarżącego, zróżnicowanie to wpływa na wysokość dodatku mieszkaniowego i bez uzasadnienia stawia w gorszej sytuacji osoby odprowadzające podatki od dochodów w stosunku do osób zwolnionych przez ustawę od opodatkowania. Zasadę równości narusza również, zdaniem skarżącego, brak możliwości odliczenia od dochodów alimentów obciążających osobę