Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 stycznia 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 117/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Jadwigi Rusinek z 30 czerwca 2003 r. zarzucono, iż art. 39318 § 2 w związku z art. 392 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.)
w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie
rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji
(Dz. U. Nr 48, poz. 554) jest niezgodny z art. 2, art. 31, art. 32, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji, zaś art.
48 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 42, poz. 296 ze zm.) w zakresie, w jakim
dopuszcza rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania oraz zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie odrzucające tę
skargę, przez sędziów, którzy brali udział w wydaniu wyroku będącego przedmiotem tej skargi oraz późniejszych postanowień
w sprawie odrzucenia skargi, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarżąca wskazała, iż postanowieniem z 15 kwietnia 2003 r. (sygn. akt II Ca 1460/02) Sąd Okręgowy w Poznaniu odrzucił skargę
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z 18 grudnia 2001 r. (sygn. akt II
Ca 1113/01) częściowo zmieniającym na niekorzyść skarżącej wyrok Sądu Rejonowego w Poznaniu z 19 maja 2001 r. (sygn. akt II
C 1030/99/1). Zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu zostało odrzucone postanowieniem tegoż sądu
z 16 maja 2003 r. (sygn. akt II Ca 1460/02). Z kolei zażalenie na to postanowienie zostało odrzucone przez Sąd Okręgowy w
Poznaniu postanowieniem z 12 czerwca 2003 r. (sygn. akt II Ca 1460/02).
Zdaniem skarżącej,