Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 grudnia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 117/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 19 kwietnia 2011 r. „Korserwis” Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła, że art. 36 ust. 6 ustawy
z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) znajdujący zastosowanie
we wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej (art. 49 ustawy o TK), w zakresie, w jakim nakazuje rozpoznanie zażalenia na
postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na posiedzeniu niejawnym, narusza art. 45 ust. 1 w zw.
z art. 45 ust. 2, art. 31 ust. 3, art. 2, art. 32, art. 77 ust. 2 i art. 233 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z dnia 30 września 2010 r. (sygn. Ts
67/10) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, natomiast postanowieniem z 12 stycznia
2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 21 stycznia 2011 r.) nie uwzględnił zażalenia w tej sprawie.
Zdaniem skarżącej zakwestionowany przepis z nieuzasadnionych powodów narusza absolutne i bezwzględne prawo do jawnego, a tym
samym sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy przez sąd, którym w rozumieniu ustawy zasadniczej jest także Trybunał Konstytucyjny.
Jak podkreśliła skarżąca, konstytucyjne pojęcie jawności oznacza „powszechność dokonywania czegoś, w sposób publiczny dokonywanie
czegoś przez organy władzy publicznej”, dlatego rozpoznanie przez Trybunał zażalenia na posiedzeniu niejawnym narusza konstytucyjne
standardy. Powyższe „może stanowić zagrożenie dla bezstronności, niezależności i niezawisłości orzekającego w sprawie Trybunału”.
Ponadto, skarżąca zarzuciła, że wobec jawnego rozpoznania skarg konstytucyjnych na rozprawie, art. 36 ust. 6 ustawy o TK dyskryminuje
tych skarżących, których skargi konstytucyjne nie zostały przekazane do merytorycznego rozpoznania. Powyższe argumenty stanowią
uzasadnienie zarzutów naruszenia także pozostałych wzorców kontroli skargi.