Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 lutego 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 117/13 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez radcę prawnego skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 kwietnia 2013 r.
(data nadania), A. i A. S. (dalej: skarżący) zarzucili niezgodność – w całości – ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 2, art. 7, art. 8, art. 21, art. 30, art. 32, art. 37, art.
45, art. 64, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 175 ust. 1, a także w związku z art. 176 i w związku
z art. 183 ust. 1 Konstytucji.
2. Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Postanowieniem z 8 listopada 2012 r. (sygn. akt II CSK 320/12) Sąd Najwyższy – Izba Cywilna odmówił przyjęcia do rozpoznania
skargi kasacyjnej skarżących od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi – I Wydział Cywilny z 26 stycznia 2012 r. (sygn. akt I ACa
1158/11) oraz zasądził solidarnie od skarżących na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, reprezentującej Skarb Państwa
– Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna, kwotę 3 600,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżących złożył dwa zażalenia: w pierwszym zaskarżył rozstrzygnięcie o odmowie przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania; w drugim – rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.
Postanowieniem z 18 grudnia 2012 r. (sygn. akt II CSK 320/12) Sąd Najwyższy – Izba Cywilna odrzucił oba zażalenia jako niedopuszczalne
(art. 370 w związku z art. 397 § 2 i art. 39821 k.p.c.).
3. Zdaniem skarżących zaskarżona ustawa w całości jest niezgodna ze wskazanymi przepisami Konstytucji, ponieważ „nie przyznaje
prawa do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego, działającego przez pojedynczego sędziego tego Sądu, zasądzającego koszty
postępowania kasacyjnego po raz pierwszy i