Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lutego 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 117/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 kwietnia 2021 r. (data nadania) D.G. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił o zbadanie zgodności art. 357 § 21 w związku z art. 741 § 1 i art. 13 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020
r. poz. 1575, ze zm., dalej: k.p.c.; obecnie: Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) „w zakresie, w jakim wyżej powołane przepisy
nie przyznają obowiązanemu przymiotu strony postępowania zabezpieczającego, jeżeli nie jest on stroną postępowania rozpoznawczego”,
z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Postanowieniem z 16 listopada 2021 r. Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada
2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK),
odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zaskarżony art. 741 § 1 k.p.c. nie był podstawą prawną orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne. W świetle art. 79 ust. 1 Konstytucji w związku z
art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK przepis ten nie może więc być przedmiotem kontroli.
W kontekście art. 357 § 21 oraz art. 13 § 2 k.p.c. Trybunał uznał, że skarżący nie wykazał, że do naruszenia jego praw podmiotowych doszło z powodu
treści zaskarżonych w skardze przepisów. Argumentacja skarżącego opierała się na kwestionowaniu wydanego w sprawie postanowienia
oraz stanowiska sądu wyrażonego w jego uzasadnieniu, dotyczyła więc stosowania prawa. W rezultacie skarga