Postanowienie TK z dnia 29 czerwca 2023, sygn. Ts 117/22

1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 maja 2022 r. (data nadania) J.B. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z 20 lipca 2018 r. (sygn. akt […]) uznano skarżącego winnym tego, że w okresie od lutego do września 2002 r., wykorzystując pełnioną przez siebie funkcję prezesa zarządu i wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz mając faktyczny wpływ na zarządzanie inną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, a także wykorzystując działalność gospodarczą prowadzoną w ramach innych faktycznych lub fikcyjnie prowadzonych firm, kierował założoną przez siebie zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw ukierunkowanych na przejęcie należnych Skarbowi Państwa świadczeń publicznoprawnych w postaci podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu produkcji i obrotu paliwami płynnymi. Skarżącego oraz inne wskazane w sentencji tego wyroku osoby uznano także winnymi tego, że w okresie co najmniej od lutego do grudnia 2002 r., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działali w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, założonej i kierowanej przez skarżącego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, według przyjętego i zaakceptowanego podziału ról i zadań przy realizacji poszczególnych przestępczych przedsięwzięć, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, działając wspólnie i w porozumieniu z osobami wchodzącymi w skład tej grupy oraz innymi osobami, wykorzystując przy tym działalność gospodarczą ukierunkowaną na przestępcze przejęcie świadczeń publicznoprawnych w postaci podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnych Skarbowi Państwa. I na tej podstawie wymierzono skarżącemu karę dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz trzysta stawek dziennych grzywny w kwocie po sto złotych każda.

Od wskazanego wyroku skarżący wniósł apelację. Zarządzeniem przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w S. z 23 stycznia 2020