Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 października 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 118/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 maja 2017 r. D.P. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 2 ust. 1 pkt 4-5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 180, ze
zm.) oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o
zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1610, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1234, ze zm.) z art. 77 ust.
1, art. 64 ust. 1-2, art. 32, w związku z art. 2 oraz art. 7 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą.
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w M. (dalej: MOPS) decyzją z 24 czerwca 2015 r. ([…]) odmówił skarżącemu przyznania prawa
do dodatku mieszkaniowego.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od tej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. (dalej: SKO) decyzją z 30 lipca
2015 r. ([…]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję MOPS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) wyrokiem z 9 lutego 2016 r. (sygn. […]) oddalił skargę skarżącego od decyzji SKO
i orzekł o kosztach.
Naczelny Sąd Administracyjny w O. (dalej: NSA) wyrokiem z 15 września 2016 r. (sygn. […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego
od wyroku WSA. W uzasadnieniu wyroku wyjaśnił, że jedną z przesłanek uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa do dodatku mieszkaniowego
jest tytuł prawny do zajmowanego lokalu. NSA przypomniał, że z mocy wyroku Sądu Rejonowego w M. z 6 stycznia 2006 r. (sygn.
[…]), skarżącemu przyznano prawo do lokalu socjalnego, co nie kreuje prawa do danego lokalu mieszkalnego, zajmowanego na podstawie
innego tytułu prawnego. Zdaniem NSA, takiego tytułu nie kreuje ani fakt opłacania przez skarżącego bieżących opłat mieszkaniowych,