Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 maja 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 119/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 15 maja 2009 r., sporządzonej przez adwokata, Barbara Ł. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność:
(1) art. 20 ust. 3 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.; dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych) z art. 32 ust. 1 w związku
z art. 84 w związku z art. 2 Konstytucji; art. 64 ust. 2 w związku z art. 21 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji; art. 64 ust.
2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1 oraz art. 217 i art. 84 Konstytucji; art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 21
ust. 1 i art. 64 ust. 3 w związku z art. 217 oraz art. 2 Konstytucji; (2) art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
fizycznych w związku z art. 285a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.
60, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) z art. 47 w związku z art. 51 ust. 1 Konstytucji; art. 51 ust. 5 w związku z art.
2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Decyzją z dnia 30 listopada 2005
r. (nr I-A-1/4110-109/Z/05) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łodzi ustalił skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od osób
fizycznych za 1999 r., wyliczony według stawki 75% od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Organ nie dał wiary wyjaśnieniom skarżącej, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w latach 1995–1999, opodatkowanej
w okresie do końca maja 1999 r. w formie karty podatkowej, posiadała zgromadzone