Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 września 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 119/16 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 czerwca 2016 r. Bank S.A. (dalej: skarżąca albo spółka)
wystąpiła o zbadanie zgodności art. 388 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016
r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.), po pierwsze, w zakresie, w jakim skarżony przepis uzależnia możliwość wstrzymania wykonania
orzeczenia od wniesienia skargi kasacyjnej, z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej (dalej: Konstytucja), po drugie, w zakresie, w jakim pozostawia sądowi swobodę rozstrzygnięcia o wstrzymaniu (bądź
nie) wykonania zaskarżonego orzeczenia nawet w wypadku ustalenia, że jego wykonanie spowoduje wyrządzenie stronie niepowetowanej
szkody, z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji, po trzecie, w zakresie, w jakim rozstrzygnięcie
sądu wydane na podstawie kwestionowanego przepisu jest niezaskarżalne, z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił
wobec skarżącej powództwo o zapłatę, uwzględniając je wobec pozostałych pozwanych w sprawie. Po rozpoznaniu złożonych przez
strony apelacji wyrokiem z lutego 2016 r. Sąd Apelacyjny w W. zmienił zaskarżony wyrok i zasądził sporną kwotę od wszystkich
pozwanych in solidum. Skarżąca 3 marca 2016 r. wystąpiła o wstrzymanie wykonania powyższego wyroku na podstawie art. 388 § 1 k.p.c. z uwagi na
ryzyko poniesienia niepowetowanej szkody. W marcu 2016 r. Sąd Apelacyjny w W. wydał postanowienie, w którym odmówił wstrzymania
wykonania wyroku z lutego 2016 r. Postanowienie to, wskazane przez skarżącą jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji,
doręczono jej 15 marca 2016 r. W dniu 31 maja 2016 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem