Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 stycznia 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 119/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Dymitra D. z 18 sierpnia 1999 r., nadanej w Urzędzie Pocztowym 26 sierpnia 1999 r., zarzucono, iż
art. 85 dekretu z dnia 23 września 1944 r. Kodeks karny Wojska Polskiego (tekst jednolity z 1957 r. Dz.U. Nr 22, poz. 107)
oraz art. 3, art. 5, art. 240 oraz art. 246 § 3 dekretu z dnia 23 czerwca 1945 r. Kodeks Wojskowego Postępowania Karnego (tekst
jednolity Dz.U. z 1956 r., Nr 22, poz. 103) są niezgodne z art. 30, art. 32, art. 40 oraz art. 41 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
Skarżący wskazał, iż Sąd Najwyższy wyrokiem z 20 maja 1999 r. (sygn. akt IV KKN 830/98) oddalił kasację wniesioną na korzyść skarżącego przez Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku byłego Wojskowego Sądu Rejonowego
w K. z 25 września 1947 r. (sygn. akt Sr 1225/47), w którym uznano go winnym popełnienia przestępstwa określonego w art. 85 dekretu z 23 września 1944 r. Kodeks karny Wojska
Polskiego.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 21 września 1999 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia