Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 listopada 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 12/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 3 stycznia 2008 r. zakwestionowana została zgodność z Konstytucją przepisu § 20 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.; dalej: rozporządzenie). Skarżący
wywodzi, że wskazany przepis wychodzi poza zakres ustawowego upoważnienia do jego wydania, albowiem art. 29 ust. 2 ustawy
z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, ze zm.; dalej: ustawa) nie zezwala, aby
w drodze aktu wykonawczego wprowadzać dodatkowe warunki formalne niezbędne do uzyskania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej z urzędu.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 19 maja 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych
skargi przez: wskazanie, jakie wolności lub prawa konstytucyjne zostały – jego zdaniem – naruszone, a także wskazanie sposobu
naruszenia wolności lub praw; przesłanie 1 kopii skargi konstytucyjnej oraz 4 kopii kompletu załączników. Pismem z 2 czerwca
2008 r., skarżący odniósł się do powyższych braków.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy.
Postanowieniem z 18 września 2007 r. (sygn. akt IV CSK 283/07), rozstrzygając wniesioną przez skarżącego (działającego jako
pełnomocnik z urzędu) skargę kasacyjną, Sąd Najwyższy oddalił wniosek tego pełnomocnika o przyznanie mu od Skarbu Państwa
wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną w postępowaniu kasacyjnym z urzędu, z uwagi na niezłożenie oświadczenia, o którym
mowa w § 20 rozporządzenia.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Skarga konstytucyjna nie spełnia zasadniczej większości ustawowych przesłanek dopuszczalności tego środka ochrony, co obliguje
Trybunał Konstytucyjny do odmowy nadania jej dalszego biegu. Niedopuszczalność skargi wynika z niewłaściwego powołania wzorców
konstytucyjnych, niewskazania naruszonych konstytucyjnych wolności