Postanowienie TK z dnia 23 września 2013, sygn. Ts 12/13

1. W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 stycznia 2013 r. B.B. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art. 10, art. 16 ust. 1 (w petitum i uzasadnieniu skargi nieprawidłowo wskazanego jako „art. 16 pkt 1”) oraz art. 24 ust. 1 pkt 1 (w petitum i uzasadnieniu skargi nieprawidłowo wskazanego jako „art. 24 pkt 1 ust. 1”) ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. Nr 223, poz. 1459, ze zm.; dalej: ustawa z 2008 r.) z art. 2, art. 9, art. 32, art. 64 oraz art. 78 Konstytucji, a także z art. 1 oraz art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: Konwencja).

W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła kwestionowanym przepisom ustawy z 2008 r. naruszenie konstytucyjnych zasad: demokratycznego państwa prawnego, prawidłowej legislacji, równości, ochrony własności oraz ochrony prawa do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy przez właściwy organ odwoławczy. Ponadto stwierdziła, że Rzeczpospolita Polska nie wywiązała się z obowiązku wykonywania wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (dalej: ETPC; w skardze nieprawidłowo nazwanego jako „Trybunał Sprawiedliwości”).

Zdaniem skarżącej „scedowanie spraw wypłaty odszkodowań pochodzących ze środków budżetowych na instytucję prywatną, działającą w oparciu o własny regulamin, bez możliwości odwołania od decyzji i braku jakiejkolwiek kontroli ze strony administracji państwowej prowadzi do naruszenia prawa gwarantowanego przez art. 1 i 13 Konwencji oraz art. 9 ustawy zasadniczej”. W pozostałej części skargi skarżąca zakwestionowała upoważnienie Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej: BGK) do wypłaty premii kompensacyjnej, a także skrytykowała to, że Skarb Państwa wypłacił Marii HuttenCzapskiej (na podstawie wyroku